Cenazesi olan ev üç gün yemek pişirmezdi eskiden. Komşular gelir ve cenazenin asıl sahipliğini yapar, yıkar, kefenler, yasin ve mevlit okur, yemek yapar, ölüyü defneder, çay demler, taziye ziyaretlerini kabul eder ve hane sahibinin acısını hafifletirdi.

Birbirimizin derdini dert edinmediğimiz, huzur ve mutluluğumuzu umursamadığımız günümüzde, mesajları ile paylaşımı, feragat ve diğerkâmlığı, komşularla iyi ilişkiler kurmayı imanımızla temellendiren, "Ben"i "Biz" yapan dinimizin, rahmet kaynaklı çağrılarına kulak vermekle yetinmeyip, onları hayatımıza yansıtmak durumundayız.