وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِه۪ شَيْـًٔا وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبٰى وَالْيَتَامٰى وَالْمَسَاك۪ينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّب۪يلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْۜ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا

(Nisa,4/36)

:وَاللّٰهِ لاَ يُؤْمِنُ ، وَاللّٰهِ لاَ يُؤْمِنُ ، وَاللّٰهِ لاَ يُؤْمِنُ  . قِيلَ وَمَنْ يَا رَسُولَ اللّٰهِ قَالَ

  الَّذِى لاَ يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَايِقَهُ

(Buhârî, "Edeb", 29; Müslim, " " İman", 73)

Yüce dinimiz İslâm, komşu haklarına büyük önem vermiş ve komşu hakları hususunda emir ve tavsiyelerde bulunmuştur. Komşu ile iyi geçinmek, iyi bir Müslüman olmanın alâmeti sayılmıştır.